Wordt de laatste tijd een beetje social media-moe. Bijna elke congres/seminar of vakbladenspecial gaat er over. En de ‘gespecialiseerde’ bedrijfjes schieten weer als vanouds als paddestoelen uit de grond. Klinkt bekend. Er is een nieuwe goldrush ontdekt; een onderwerp waar elke marketeers vol twijfel van is. En dan is er dus geld te verdienen. Onzekere marketeers zijn de makkelijkste prooi die er is.
Want wat we in het gebabbel over sociale media vergeten is, dat Internet vanaf het prilste begin een nogal sociaal media is geweest. Voor Internet grootschalig zijn entree maakte, waren er al BBS-en (Bulletin Board Systems) die welig tierden vanwege hun sociale opzet. Fora waren er ook al voor er websites waren. En menig succesvolle website is vandaag de dag juist succesvol vanwege z’n forum. En voor de twijfelaars: een forum is een sociaal medium. Tuurlijk. We hebben nu Twitter, Hyves en Facebook. En het gebruik van dat alles is nogal toegenomen. Maar neem eens de moeite om in willekeurig welk winkelcentrum op de eerste de beste voorbijganger af te stappen en vragen naar Twitter… Grote kans dat het tot een handgemeen ontstaan uit onbegrip uitloopt. En ja, er zijn 10 miljoen Hyvesprofielen. Maar we weten ook dat die niet alle 10 miljoen even heftig en frequent gebruikt worden. Leuk om eens te proberen. Been there, done that. Kan weer meepraten op het schoolplein en in de kantine op het werk. Maar het maakt geen fundamenteel en bestendig onderdeel van onze sociale gedragingen uit. Het is als bij zoveel: en-en. Het nieuwe komt erbij, terwijl het oude ook blijft. Een stukje substitutie, een kleine verschuiving. Ondertussen worden er meer flatscreens verkocht op basis van de aanbiedingen in de huis-aan-huis-folder dan op basis van enthousiaste Tweets…
Ik heb kennelijk gewoon weer eens behoefte aan proportionaliteit. Wel vaker last van als een markt oververhit raakt en elk realiteitsbesef uit het oog verliest. Marketeer, twijfel niet. Laat je niet gekmaken. Vraag eens rond. Desnoods via Twitter (#durftevragen), realiseer je dat Dell $ 10 miljoen verdient aan de verkoop van refurbished PC’s via Twitter. Verzin ook zo’n concrete businesscase en doe dat dan vooral. Stop het gebabbel. Zolang dat nog kan, heeft Nederland het dieptepunt van de crisis nog niet bereikt.
Sorry, this entry is only available in Nederlands.
This evening I fixed the MacBook of Benjamin de Wit. My second MacBook after my own MacBook Pro and a Compaq. Makes 4 in total. I’m getting the hang of it! This time I used a slightly different method. The MacBook stays more or less in one part now. Only the screenbevel and frame are disassembled. The only thing really tricky is getting the connector of the converter in place. You will need a pointy tool that makes it possible to wiggle it into it’s place.
According to her LinkedIn-profile (screenshot above is dated June 5th, 2009) Hillary is still running for the office. It’s a pity (and embarrasing) to see that her campaigning-team is using ‘the Internets’ heavily during campaignig. But when that is over, they fall back to their normal, unplugged, dis-connected state. The more obvious it is to see that Obama’s team is still engaged online… No modernistic small talk here.
Yesterday-evening I returned from a trip to the Somme’s battlefields. Here, during WW1, so many British men and boys died in a rather useless attack that should have been a turning-point in this war. It was a very impressive trip. Not only because you can see the old battle-fronts by the shattered graveyards, but also because you can imagine rather well how the carnage here took place. A simple walk in a wood or on the fields, brought up ammunition and a large Obus. The nice weather (not as ‘heavenly’ as on July, 1st 1916) and the whistling birds nonewithstanding made the atmosphere daunting. Here Lord Kitchener’s Army found it’s doom. Two years in the making, 10 minutes in the destroying. Makes you humble… Look at the undeveloped photo’s at Flickr.
I must admit: my GTD routine was a bit low the last month. In fact that is rather strange. Because last month was rather busy. You would say that a strict GTD-routine should have helped to overcome such a periode. But this is proof for me, that my intentions with GTD were just that: intentions (the best of them!) The routine didn’t sink in deep enough to make it second nature. And this is what Ben Tiggelaar is writing/talking/ranting about in his latest publications: to actually change one’s behaviour a lot of very consious and hard work need to be done. After that is all is simple… Because you drilled yourself in a way that the new behaviour became second nature.
Well, my earlier GTD-efforts learned me a lot however. Lessons I can apply now I’m getting back on the train again. The main reason for this – apart from a nagging frustration because I knew things weren’t on track – was the introduction to ThinkingRock (www.thinkingrock.com.au). An Australian (JAVA)applications that runs on my Mac as well as on my PC. It follows the GTD-workflow rather strict and helps me in gathering all things ”IN” in a better, more natural way.
Because this I found to be the hardest in learning and developing GTD-techniques: how to get to a solid, unique and always and everywhere working “INBOX”? How did you fellow GTD-ers manage that?
