Willen de mensen die mij kennen en ook de beschikking hebben over Google Wave dit kenbaar maken alsjeblieft? Ik heb nu het gevoel dat ik had toen de fax ter wereld kwam. Een schitterend apparaat waar je echter weinig mee kan zolang er nog geen andere faxen zijn om mee te praten…
Een mooie nieuwe toevoeging aan de bijna dagelijks groeiende hoeveelheid apps die Google aanbiedt: GoogleVoice. Een telefoonnummer van Google waar je dan al je bestaande nummers aan koppelt. Je bepaalt dan zelf welke ‘echte’ telefoons overgaan, afhankelijk van wie er belt. Je kunt ook inkomende gesprekken door laten zetten naar je Google Voicemailbox. Die je dan weer vanaf een telefoon of online kunt beluisteren. Of lezen. Want Google zet voicemails (ook) om in geschreven tekst.
Zoiets wil ik meteen hebben. Maar zoals zoveel nieuwe dingen van Google: het is een beta in hun vermaarde Lab en straks eerst alleen in de VS van A te krijgen… Heb mezelf wel alvast op de lijst gezet. Want GoogleVoice is nu nog alleen op invitatie.
Volgens haar profiel op LinkedIn (screenshot is van 5 juni 2009), is Hillary Clinton nog steeds ‘candidate’ voor het presidentschap van de USA. Typisch een gevalletje van: “wel Internet hevig inzetten in een campagneperiode, maar daarna vergeten je campagnecontent bij te werken.” Sneu. Zeker als je ziet dat Obama’s team wel keurig alles content consequent bijhoudt, actualiseert en de dialoog met de kiezers blijft aangaan. Tsja.
Zo. Het derde leven van SilentShutter is een feit op www.silentshutter.nl Mijn fotoblog draait nu (ook) op Wordpress. PixelPost begon net als eerder Movable Type wat vervuilt te raken met commentaar-spam. En aangezien Wordpress daar eigenlijk nooit zo’n last van heeft (dank Askimet!), ben ik toch maar eens op zoek gegaan naar een photoblog-specifieke gereedschapskist voor Wordpress.
Die heb ik gevonden in YAPB (Yet Another Photo Blog van Johannis Jarolim) en het thema Grain (van Markus Mayer). Draait soepeltjes. Nu de oude foto’s nog overplaatsen en het thema wat meer ‘eigen’ maken.
Ik ben wel nogal een fan van de man. En nu David Lynch per 1 juni aanstaande van start gaat met z’n Interview Project, ga ik vermoedelijk een nog grotere fan worden. Het concept is zo simpel. En daardoor zo mooi: gewoon Amerika doorreizen en met mensen praten. Dat naturel filmen. Gewone mensen heel wezenlijke vragen voorleggen: Wat waren je dromen als kind? Hoe wil je herinnerd worden? Wat was je eerste ervaring met de dood? De trailer smaakt naar meer. Neem zelf een voorproefje op de website.
UPDATE 1 juni: De eerste aflevering is geplaatst. Een ‘gesprek’ met ene Jess. Monoloog valt mij een beetje tegen. Geeft wel een inkijkje in een nogal tragisch leven. Gitaarmuziek aan begin is bloedstollend mooi!
Ik heb het gedaan: de mentale overstap gemaakt naar een meetzoekersysteem. Alle Canon-spulletjes staan te koop of zijn al verkocht. Is gelukkig veel vraag naar. Maar ik was het een beetje zat om een bulk zooi mee te moeten nemen om een beetje leuk te kunnen fotograferen. Mijn eerste digitale meetzoeker (Epson R-D1) leerde me dat het makkelijker, lichter, kan. En er bestaat naast de Epson maar 1 alternatief: de Leica M8… Binnenkort meer over de overstap, de motieven, de ervaringen. Ben nu bezig met het leren kennen van de M8. Eerste testopnames staan hier op Flickr.
Hij lag me al een tijdje aan te staren vanuit de boekenkast: de oude laptop van vrouwlief. Ooit als aanbieding gekocht – voor weinig -. Goed genoeg voor wat tekstverwerking, e-mail en internetten. Maar later bleek: die dingen zijn niet voor niets zo goedkoop… Veelvoorkomend euvel is het sneuvelen van ‘het stopcontactje’: dat gaatje waar je het adaptersnoer in stopt. Nou kan er aan een gaatje weinig kapot gaan. Maar wel aan het blokje dat het stekkertje ‘ontvangt’. Dat kan van het moederbord afbreken. En dat gebeurt bij een Acer Aspire 3682 nogal eens, zo leerde Google.
De data was al eerder veilig gesteld: hard disk er uit en in een kastje zetten, zodat ‘ ie als externe disk aan een andere PC gehangen kon worden. Maar zoals gezegd: die laptop lag me elke keer aan te staren vanuit de boekenkast. Zo zonde: een eigelijk nog nieuwe laptop die door een simpel mankement compleet onbruikbaar was geworden… Maar meteen ook een mooi excuus om de soldeerbout weer eens ter hand te nemen! En na wat ge-Google was weer helemaal duidelijk wat er mis zou kunnen zijn en hoe dat verholpen kon worden.
De voeding deed het nog, leerde een meting. Het demonteren (gecontroleerd slopen) van de laptop was met de gevonden documentatie ook redelijk simpel. Een een nood-reparatie – die bestond uit het direct solderen van 2 draadjes aan het moederbord die verbonden konden worden met de voeding – wees definitief uit: het adaptor-blokje was kapot. Een onderdeel van nog geen tientje…
www.replacedirect.com (opvallend Nederlandstalig ondanks de domeinnaam) had alle spulletjes op voorraad. Bestellen ging snel en eenvoudig. Omdat we toch bezig waren, gelijk maar wat extra geheugen en een wat ruimere harde schijf bijbesteld. En hier ging het – zo bleek later – mis…
De spulletjes kwamen twee dagen later. Keurig verpakt. Maar de schijf bleek niet OK te zijn: een IDE-variant, waar een SATA-versie vereist was… Toch echt via het keurige bestelsysteem van ReplaceDirect.com in mijn mandje gekomen! Dan maar een mailtje verstuurd om ruiling voor te stellen.
Daags er na gebeld: een medewerker van ReplaceDirect: ruilen was geen enkel probleem. Hij belde om te checken of ik de selectietool van de site had gebruikt. “Want dan zit daar kennelijk een fout in die aangepast moet worden”. Ook kondigde hij een mailtje aan met daarin de details voor de ruilprocedure. En voor een keer ging alles gewoon een keer zoals het beloofd was: prompte instructies, gratis retourzending, snelle levering van de goede schijf. En… De website van ReplaceDirect is ook echt aangepast. Er staan nu de goede harde schijven bij dat type PC.
Mooiste: in het foldertje bij de levering van de goede schijf stond nadrukkelijk de oproep om bij goede ervaringen hiervan melding te maken op blogs, fora, vergelijkingssites e.d. ReplaceDirect geeft daarmee aan het E-Commerce-spel prima te snappen. Wie goed doet, goed ontmoet. Waarvan akte. Ze hebben er een trouwe klant bij.
I must admit: my GTD routine was a bit low the last month. In fact that is rather strange. Because last month was rather busy. You would say that a strict GTD-routine should have helped to overcome such a periode. But this is proof for me, that my intentions with GTD were just that: intentions (the best of them!) The routine didn’t sink in deep enough to make it second nature. And this is what Ben Tiggelaar is writing/talking/ranting about in his latest publications: to actually change one’s behaviour a lot of very consious and hard work need to be done. After that is all is simple… Because you drilled yourself in a way that the new behaviour became second nature.
Well, my earlier GTD-efforts learned me a lot however. Lessons I can apply now I’m getting back on the train again. The main reason for this – apart from a nagging frustration because I knew things weren’t on track – was the introduction to ThinkingRock (www.thinkingrock.com.au). An Australian (JAVA)applications that runs on my Mac as well as on my PC. It follows the GTD-workflow rather strict and helps me in gathering all things ”IN” in a better, more natural way.
Because this I found to be the hardest in learning and developing GTD-techniques: how to get to a solid, unique and always and everywhere working “INBOX”? How did you fellow GTD-ers manage that?
