Champignonsoep

Soms gaat er niets boven een grote pan vol lekkere soep. En als ik dan wat tijd heb, maak ik graag deze champignonsoep. Wat bewerkelijker dan de variant ‘mik-alles-bij-elkaar-in-een-pan’, maar dan heb je ook wat. Mij opnbreekt het aan een prehistorische roerzeef. Ik hanteer dus de staatmixer-variant. Daarbij goed opletten dat je niet te ver gaat. Dan resteert een homogene saus. Terwijl het juist zo lekker is met van die nog herkenbare stukjes paddo.

4 personen
30 minuten bereiden

Ingrediënten
1 dikke snee witbrood zonder korst
1 liter kippen-, kalfs- of runderbouillon
60 g boter
375 g champignons, in kleine stukjes
1 teentje knoflook, fijngehakt
2 eetlepels fijngehakte peterselie
nootmuskaat of foelie
100-125 ml room

Bereiden
Week een dikke snee brood in een beetje bouillon.

Smelt de boter in een pan met dikke bodem, doe er de champignons bij en laat ze zacht worden. Voeg, zodra het vocht vrijkomt, de knoflook, 1 eetlepelpeterselie, een beetje zout, vers gemalen peper en gemalen nootmuskaat of foelie toe en stoof de champignons nog enkele minuten.

Knijp het brood uit en doe het bij de champignons. Roer totdat alles grondig gemengd is. Giet de bouillon erbij en laat de soep nog ongeveer 15 minuten pruttelen of totdat de champignons heel zacht zijn.

Pureer de soep met de roerzeef met de grootste schijf en vervolgens met de op één na grofste. U kunt de soep natuurlijk ook heel even met een staafmixer, de keukenmachine of blender bewerken, maar maak er geen puree van. U krijgt niet de gebruikelijke dikke, gladde champignonsoep, maar eerder een vloeistof met de dikte van room, waarin minuscule stukjes champignon drijven.

Doe de soep weer in de uitgespoelde pan, warm hem op en voeg eerst de kokende room toe en daarna nog 1 eetlepel peterselie (ditmaal werkelijk heel fijn gehakt).

Recept bron: Okoko recepten.

Hutspot

Soms moet je dus gewoon he-le-maal geen rekening met je kinderen houden. Als het aan mijn nakomelingen ligt, wordt er nooit meer Chile con Carne of Hutspot gegeten. Dat kan natuurlijk niet waar zijn. Vandaar dus, dat er toch gewoon zo af en toe in de winter een fikse pan Hutspot gekookt wordt. Met een hoofdletter H.  Proeven moet je namelijk leren en ik zie het als onprettige maar noodzakelijk taak als opvoeder om de smaakpapillen af en toe te kietelen. Voor je het weet programmeer je die tere kinderbreintjes anders op een algehele smaakvervlakking…

Dus: echt heftige uien gebruiken. Van het soort waar je ogen van uit hun kassen tranen bij het schillen en snijden. En knalharde winterpenen. Zodat ze nog naar winterpeen smaken als de Hutspot dampend op tafel staat. Dan: niet zeuren, mond houden en papa de rookworst laten verdelen. Ook prettig: zo’n eenpansmaaltijd scheelt in de afwas. En die doen de kinderen vanuit educatief oogpunt ook! Dat argument werkt overigens opvallend veel beter dan mijn logzang op de smaak van hutspot…

4 personen
40 minuten bereiden

Ingrediënten
1 kg aardappelen, in vieren
1 kg winterpeen, in grote stukken
750 g ui, in grote stukken
3 laurierblaadjes
50 g boter
100 ml melk
bosje bladpeterselie, fijngesneden
400 g oude kaas, in blokjes

Bereiden
Zet een pan met 1 liter water op het vuur en breng dit aan de kook. Doe de aardappelen in de pan, dan de wortels en dan de ui. Doe de deksel op de pan en kook zo’n 25 minuten met 1 eetlepel zout, 1 theelepel versgemalen zwarte peper en de laurierblaadjes.

Giet nu het water af, haal de laurierblaadjes eruit en stamp de hutspot met een stamper. Laat nog wat grove stukken zitten – het moet vooral geen zachte prak worden.

Roer de boter en de melk erdoor en breng de hutspot op smaak met peper en zout. Strooi vlak voor het serveren de peterselie en de kaas eroverheen.

Recept bron: Okoko recepten.

Aardappelpuree met knoflook

Vorige week een bijgerecht met de klassieker stoofperen. Nu de ‘altijd-goed’ aardappelpuree. Tenzij je jezelf natuurlijk – zoals half Nederland bij het begin van een nieuw jaar- op een streng koolhydraatarm dieet hebt gezet. Voor iedereen die aan die onzin niet meedoet, dit recept. En voor de rest voor als men weer tot bezinning is gekomen en doorheeft dat je zo’n dieet toch niet volhoudt…

De knoflook geeft dit aardappelpuree-recept net dat tikkie ‘meer’. Je kunt ook heel grof zeezout gebruiken om de puree op smaak te maken. Geeft bij het eten een mooie smaaksensatie als je zo’n zoutkorrel ‘vangt’!

4 personen

30 minuten bereiden

Ingrediënten
1 kg kruimige aardappelen, in stukken
4 eetlepels olijfolie
3 teentjes knoflook, in plakjes
125 ml melk
2 eetlepel peterselie, fijngehakt

Bereiden
Kook de aardappelen in weinig water met zout in ca. 20 minuten zachtjes gaar. Verhit de olijfolie in een steelpan en fruit de plakjes knoflook heel zachtjes lichtbruin. Schep de plakjes knoflook op een bordje. Giet de aardappelen af en stamp ze luchtigjes fijn. Roer de olijfolie en zoveel melk erdoor, dat een smeuïge puree ontstaat. Warm de puree nog even goed door en voeg zout en peper naar smaak toe. Doe de aardappelpuree over in een warme schaal en strooi de knoflook en peterselie erover. Lekker bij geroosterd vlees en bij vis.

Recept bron: Okoko recepten.

Stoofperen

De klassieker onder de bijgerechten: stoofpeertjes. Zowel koud als warm lekker. En het is er nu het seizoen voor. Ook altijd mooi om te zien hoe die peren van hun natuurlijke geel/witte kleur omkleuren naar het diepe rood dat zo kenmerkend is voor stoofperen. Dat heeft de natuur toch mooi bedacht. Een scheutje rode wijn door de siroop geeft ze overigens een ‘bite’ die goed past bij een wildgerecht.

4 personen
55 minuten bereiden

Ingrediënten
300 g suiker
2½ eetlepel citroensap
½ kaneelstokje
4 kruidnagels
1 vanillestokje
4 peren, bijvoorbeeld Gieser Wildeman

Bereiden
Verhit de suiker met 750 ml water in een pan die zo groot is dat de peren er rechtop in kunnen staan, al roerend op laag vuur en blijf roeren tot de suiker is opgelost. Laat de siroop aan de kook komen en voeg er citroensap, kaneel, kruidnagel en vanille aan toe. Schil de peren, maar laat de steeltjes zitten. Zet de peren rechtop in de pan, leg het deksel op de pan en pocheer ze 30-45 minuten op laag vuur tot ze zacht zijn. Leg ze in schaaltjes en laat de siroop iets inkoken. Schep wat van de siroop over de peren en serveer ze warm of koud, met slagroom of mascarpone.

Recept bron: Okoko recepten.

Financieel incontinent? mijnpensioenoverzicht.nl

Nederlanders zijn – waar het hun pensioen betreft – financieel incontinent. Zo stelde ooit een Nederlandse Prof. Het pensioenbewustzijn zou laag zijn. De mate van interesse in de financien rond ‘de oude dag’ te gering. En echt druk over de massale waardeverminderingen van de nationale pensioenfondsen, maken wij ons immers ook niet?

Als ik zie hoe onbereikbaar de nieuwe website www.mijnpensioenoverzicht.nl sinds de lancering is, vermoed ik dat dit alles wel meevalt. Zou het niet simpelweg het haast volledige gebrek aan transparantie en communicatie van de pensioendfondsen zelf zijn geweest die de Nederlander murw maakte voor pensioengerelateerde zaken? Als er al gecommuniceerd werd (nu afgedwongen tot ten minste 1x per jaar) bestaat dat uit een pak papier waar je ook niet echt wijzer van wordt. UPO klinkt ook eerder als een aandoening…

Het eerste de beste zinnige initiatief -een makkelijke manier om een compleet overzicht te krijgen in je pensioenopbouw te krijgen via een website – ligt al sinds de lancering plat. We willen wel, maar we kunnen niet. Of zouden de initiatiefnemers, uitgaande van hun zelf gecreerde realiteit gedacht hebben; “Ach, voor die paar Nederlanders die wél geinteresseerd zijn, kunnen we volstaan met een goedkope hosting”. Verrassing: heel veel, zo niet verschrikkelijk veel Nederlanders zijn al heel lang ontzettend geinteresseerd. En dat is alleen maar verhevigd door de recente ontwikkelingen. Dat in die behoefte niet voorzien werd door de pensioenverzekeraars, kan de burger niet aangerekend worden. Jammer, dat verzekeraars niet inzien dat de burger niet financieel incontinent is. Maar wel gewoon gezond kritisch. Elke maand substantieel geld storten in iets waar amper over gecommuniceerd wordt, is tegennatuurlijk.

De burger is hooguit functioneel incontinent waar het de financien voor later betreft. Het zijn de pensioenverzekeraars die maar blijven lijden aan een vorm van communicatieve anusatresie…

“Waiting for mijnpensioenoverzicht.nl…” meldt mijn browser nu al de hele dag. En dat klopt. In mijn geval zelfs al jaren.

“meer lijden!”: poseren voor beginners

Shooting from britta thie on Vimeo.

Quiche lorraine (de enige echte)

Een heel goed 2011 allemaal! Eerste maandag van een nieuw jaar. Of: een nieuwe week in een nieuw jaar. Dan heb ik dus nooit zin om uitgebreid te koken. Met de Kerstexplosie nog redelijk vers op de maag… Vandaar dat ik gisteren deze ‘hartige taart’ maakte. Nou is dat natuurlijk niet echt een specificerende benaming voor een quiche. En al helemaal niet voor een Quiche Lorraine… De enige echte om precies te zijn. Dus niet gaan prutsen met prei of zo, maar gewoon dit oer-recept volgen. Als maaltijd compleet met wat groenvoer er bij in de vorm van een salade. Eet smakelijk in 2011!

4 personen
10 minuten voorbereiden
40 minuten bereiden
120 minuten wachten

Ingrediënten
60 g boter
125 g bloem, gezeefd
1 ei
6 dunne plakjes doorregen ontbijtspek
300 ml room
3 eierdooiers
1 heel ei

Voorbereiden
Snijd de boter in stukjes en wrijf ze met een flinke mespunt zout grondig door de gezeefde bloem. Breek het ei erin en meng het er met uw handen doorheen. Voeg genoeg water toe (2-4 eetlepels) om er een zacht deeg van te maken, maar het moet stevig genoeg zijn om schoon los te komen van de kom of plank. Kneed er een bal van, wikkel hem in vetvrij papier en laat hem minstens 2 uur rusten.

Bereiden
Verwarm de oven voor op 200 °C.

Als het moment van de verwerking is aangebroken, rolt u het heel dun uit. Bekleed er een taartvorm van 20 cm doorsnede mee en prik met een vork in het deeg.

Snijd voor de vulling het ontbijtspek in reepjes van 2 cm breed. Bak ze een minuutje in de koekenpan of totdat een deel van het vet gaat smelten. Schik ze in cirkels op het deeg.

Meng ondertussen de room met 3 goed losgeklopte eierdooiers en 1 heel ei, op smaak gebracht met veel vers gemalen peper en een beetje zout (houd rekening met het zout in het spek). Giet het mengsel over het spek en zet de taart direct in de oven.

Laat hem 20 minuten staan en bak hem dan nog eens 10 minuten op 180 °C. De vulling moet dan bijna als een soufflé gerezen en goudbruin zijn.

Haal hem uit de oven en laat hem een minuut of twee staan (dan is hij gemakkelijker aan te snijden), maar dien hem op voordat hij is ingezakt.

Recept bron: Okoko recepten.